LICHTEMISSIE
Hieronder vind je een overzicht van het onderzoek naar waterdruppels die zijn blootgesteld aan de Analemma Water Inlay en daarna zijn onderzocht met corona-discharge analyse, ook bekend vanuit de Kirlian-fotografie.
Licht rond water
Wat laat corona-discharge analyse zien?
WAT IS CORONA-DISCHARGE?
Corona-discharge is een fysisch verschijnsel waarbij gas rondom een object wordt geïoniseerd onder invloed van een hoog elektrisch veld. Dit kan zichtbaar worden als een lichtende rand of gloed. In onderzoek kan deze emissie worden vastgelegd op fotografisch materiaal en daarna digitaal worden geanalyseerd.
Bij waterdruppels ontstaat de gemeten emissie op de grens tussen de vloeibare waterdruppel en de omringende lucht. Daardoor kan de vorm en omvang van de geregistreerde emissie iets zeggen over hoe het watermonster zich onder deze specifieke meetomstandigheden gedraagt.
Een waterdruppel als meetpunt
In dit onderzoek werd een controlemonster van gedestilleerd water vergeleken met een gedestilleerd watermonster dat 10 minuten was blootgesteld aan de Analemma Water Inlay.
Beide monsters werden onder dezelfde gecontroleerde omstandigheden onderzocht. Daarbij werden temperatuur, luchtvochtigheid en verlichting gestandaardiseerd, zodat het verschil tussen de monsters zo zuiver mogelijk kon worden bekeken.
De corona-emissie werd vastgelegd op fotografische film, daarna gescand en digitaal geanalyseerd. Vervolgens werd het gebied van de geregistreerde foton-emissie gemeten.
Wat was er te zien?
De beelden laten een duidelijk verschil zien tussen het controlemonster en het Analemma Water monster. Rond het behandelde watermonster werd een grotere en ruimtelijk bredere emissie geregistreerd.
In de studie werd vastgesteld dat het watermonster dat was blootgesteld aan de Analemma Water Inlay een 24,7% groter geregistreerd foton-emissiegebied liet zien dan het onbehandelde controlemonster.
Een bredere ruimtelijke verdeling
De onderzoekers beschrijven dit resultaat als een bredere ruimtelijke verdeling van de waargenomen elektrische corona-emissie. Anders gezegd: onder dezelfde meetcondities ontwikkelde de emissie rond de behandelde waterdruppel zich uitgebreider dan rond het controlewater.
Dit betekent niet dat het water “licht geeft” in gewone dagelijkse omstandigheden. Het gaat om een specifieke laboratoriummeting waarbij waterdruppels worden blootgesteld aan een elektrisch veld en de daaruit voortkomende corona-emissie wordt vastgelegd.
Wat heeft het onderzoek aangetoond?
Dit onderzoek heeft aangetoond dat een gedestilleerd watermonster na 10 minuten blootstelling aan de Analemma Water Inlay een duidelijk groter geregistreerd foton-emissiegebied had dan onbehandeld gedestilleerd water.
Het verschil bedroeg 24,7%. Binnen de context van deze meetmethode wijst dat op een verandering in de manier waarop het watermonster reageert aan de grens tussen waterdruppel en lucht onder invloed van een elektrisch veld.
Conclusie
De corona-discharge analyse laat zien dat Analemma-behandeld water in deze test een groter en uitgebreider emissiepatroon vertoonde dan het controlewater.
In de Kirlian-studie werd een 24,7% groter geregistreerd foton-emissiegebied gemeten bij het Analemma-monster ten opzichte van het controlemonster .
Daarmee ondersteunt dit onderzoek het bredere beeld dat Analemma Water niet zozeer chemisch anders is, maar zich meetbaar anders kan gedragen in fysische tests die kijken naar structuur, interactie en energetische respons van water.
